Rekin z parku Yoyogi i Krzysztof Gonciarz - o Japonii
DZIENNIK, Uncategorized

Joanna Bator „Rekin z parku Yoyogi” i Krzysztof Gonciarz – O Japonii

Tak się złożyło, że zaraz po rozpoczęciu książki Joanny Bator „Rekin z parku Yoyogi” natrafiłam na genialną serię filmików o Japonii na kanale Krzysztofa Gonciarza. To chyba już tak jest, że fajne rzeczy przyciągają jeszcze fajniejsze. Dzięki temu nieoczekiwanemu zbiegowi okoliczności mogłam podwójnie doznawać czerpiąc jeszcze więcej informacji z obu źródeł. Japonia, temat wciąż dla mnie gorący, magiczny, czarujący. Temat wciąż odkrywany na nowo w książkach, komiksach, filmach, animacjach, które raz po raz i ciągle od nowa potęgują coraz to większą chęć, by jak najszybciej odwiedzić ten kraj. W końcu każdego dnia tak wiele się traci.

O książce

Na temat książki chciałam wam napisać przede wszystkim to, że jest mocno obrazowa. Autorka opisując miejsca, niejednokrotnie podkreśla ich wyjątkowość poprzez zapach, kształt, kolor, niemal namacalną i zapamiętywalną atmosferę każdego z miejsc. Z łatwością można odpłynąć zatracając się w niektórych opisach.

Książka została podzielona na trzy główne działy. Pierwszy NIESAMOWITOŚCI czyli zestaw informacji, z których część się zna jeśli interesujesz się Japonią, a części nie. Jest sporo o Murakamim, o krzywych zębach i tytułowym rekinie. Drugi z działów to ALEGORIE czyli różnego rodzaju symbole związane z kulturą Japonii. Ten rozdział jest również poświęcony zwyczajom, tradycjom, charakterystycznym zachowaniom Japończyków. Przeczytamy w nim o sposobie spędzania okresu świąt Bożego Narodzenia, o tym jak wielkie znaczenie dla Japończyków mają fotografie, o zachwycie nad kwitnieniem ume i sakury czy też o segregacji śmieci. Ostatni z działów to HETEROTOPIE czyli bardzo rozbudowany rozdział dotyczący głównie otaku. Otaku, czyli słowo wyrażające u nas fana kultury japońskiej, miłośnika głównie mangi czy anime, w Japonii jest używane grzecznościowo do osób z którymi nie łączą nas zażyłe stosunki. Słowo to również oznacza subkulturę miłośników mangi, anime, czy gier komputerowych lecz przeciwnie niż w europie, to określenie ma negatywny wydźwięk głównie dlatego, że poszczególne jednostki określane słowem Otaku, to osoby, żyjące w swoim wymyślonym świecie, otoczone postaciami ze swoich ulubionych komiksów i filmów, odizolowane i oderwane od realnego świata.

Zawsze czyta mi się dobrze o Japonii, jednak tutaj niektóre rozdziały szły mi gorzej. W ostatnim dziale książki pojawiało się zbyt dużo powtórzeń i powrotów do tych samych tematów. Chwilami miałam wrażenie jakbym dany fragment czytała kilka stron wcześniej. Mimo to, nie żałuję czasu spędzonego przy lekturze tej książki. Całość wyszła bardziej na plus niż minus.

Z You Tube

Przechodząc do Krzyśka Gonciarza i jego serii, to muszę wam powiedzieć, że nie można się od tego oderwać. Krótkie filmiki, każdy o czymś innym w niezwykłym klimacie i świetnie opowiedziany.

Pokochałam styl, w którym pokazuje mi Japonię Krzysiek Gonciarz.

Podziwiam go za tak wielką odwagę. Jest to człowiek, który jest w stanie spróbować wszystkiego, nic go nie przeraża i za każdym razem podejmuje wyzwanie. Filmiki dotyczące jedzenia, są moimi ulubionymi, jednak uprzedzam, nie siadajcie głodni przed ekran komputera, niektóre z nich prowadzą do głośnego burczenia w brzuchu. Jeśli jesteś ciekawy Japonii, to po prostu musisz zasubskrybować kanał Krzyśka na YT i obejrzeć całą tą serię. Z czystym sumieniem polecam każdemu choć trochę ciekawemu świata.

Jeśli znacie jakieś inne ciekawe pozycje na temat Japonii, to piszcie w komentarzach :)

Previous Post Next Post

You Might Also Like